11 Ekim 2009 Pazar

Mürekkep Dünya


Parmaklarımı kitapların üzerinde gezdirirken, damarlarımdan içeriye can veren bir şeylerin sızdığını hissederim çoğu zaman. Burnumu bir kitaba dayamış derin derin soluk alırken, oksijen maskesiyle nefes alıyormuş gibi hissederim. Parmaklarım, burnum, kalbim ve beynim bütünleşirse bir kitapla bilirim ki bir ömür o karakterler ve cümleleri benimle birlikte yaşayacaklar. Onların öykülerini ben, benim öykülerimin ama gerçek yaşam öykülerimin içinde devam ettiririm. Ve bu benim için dünyanın en büyük hazzı olur. Bazı karakterler kapı komşum gibi olur. Her sabah veya her akşam selamlaştığım. Bazıları dünyanın bitmez dertleri içinde kendimi tutamayıp ağlarken omzuma dokunup beni teselli eder sanki. Mürekkep dünyalar var her kitabın içinde. Bizi içine çeken, içinde yaşatan ve çoğu zamanda bizim karakterleri zorla kendi zaman dilimimize ve kendi mekanımıza çektiğimiz. Hayal dünyamızda bize yoldaşlık eden o kahramanları canlı kanlı karşımıza çıkarıp, onların gerçekten o kitapların içinde yaşadıklarını ve gerçek karakterlerden çoğu zaman daha gerçek olduklarını fantastik bir dille anlatan Cornelia Funke benim gibi düşünen çoğu okuru mutlu etmiştir eminim. Kitaptaki çoğu karakterin kitaplara ve kitapların içinde yaşayan kahramanlara hayran oluşu, kitaplara değer veren ve onları biblolar gibi koruyup saklayanlar, dünyanın dört bir yanından el yazması kitap toplayanlar, kitaplar saklanmak ve vitrinlere dizilmek için değil diyenler. Kitapların kenarları kıvrılınca, sağlarına sollarına notlar düşünce daha değerli olduklarını düşünenler... Öyküleri okurken karakterleri yanlarında hissedenler ( gerçekten yanlarında olabilme ihtimallerini de göz önünde bulundurun... ). Harika bir üçlemenin ikinci kitabı. Fantastik okumayı seviyorum...

2 yorum:

Koşan Kelebek dedi ki...

çok ama çok güzel bi kitap yorumunu okuyunca tekrar okuyasim geldi ama içim sızlıyo mürekkep yürek ve mürekkep ölümü okuyamadim diye.
yorumuna eklemek istedigim bisey var nagem :D
eğer kitabi okuduysaniz ve "evet ben büyülü dilim" diyorsaniz lütfen beni zümrüdüanka yoldasligina gönderin :P

Kaldırım çocukları dedi ki...

sensiz bu dünyayı çekebileceğimi bilsem ben yollardım :P ama biliyorum ki çekilmez ulan!