
Örneğin okula gitmeye karşı kullanılan olumsuz jest gönüllü cehalettir.
Kitaplardaki çöplük ile birlikte kitaplarıda reddeden çocuklara sempati duyuyorum. Çalışmayı reddetme, işten düzenli olarak kaytarma, çalışırken içki içme, sabotaj ve salt dikkatsizlik biçimlerini alabilir, fakat ayrıca yeni isyan modlarına da yol açabilir. Ailenin olumsuz reddedilmesi, açıkça boşanmadır ya da parçalanmanın başka belirtileridir. Tek ebeveynlikten grup evliliğine, erotik bağlılık grubuna...
Evlere girin ancak çalmak yerine şiirsel-terör nesneler bırakın...
Birilerini kaçırın ve onları mutlu edin...
6 yorum:
birileri de beni kacirsin ve mutlu etsin.
lutfen..
evet benimde birilerine ihtiyacım var =)
ikinizi de kaçırsam ?
Penceremin dibinde şu anda balık satmak için müşterilere seslenen adamın kişisel çıkarı, çok satış yapmaktır. Eğer adamın karısı ya da herhangi bir kişi ona bol kazanç dileğinde bulunursa, bu onun kişisel çıkarıyla ilgilidir. Oysa hırsızın biri adamın balık dolu sepetini çalarsa, o anda birçok kişinin çıkarı, bütün kentin, tüm ülkenin, kısacası hırsızlığı kınayan herkesin çıkarı söz konusu olur. Bu çıkar sorununda artık balıkçının kişiliği önemini kaybeder ve onun yerine "malı çalınan kişiler" kategorisi ön plana geçer.
Ama bu meselede kişisel çıkarlara doğru bir yöneliş de olabilir, çünkü olaya karışanların, hırsızın yakalanıp cezalandırılmasını istemelerinin nedeni, hırsızlığın yaygınlaşmaması ve dolayısıyla kendi mallarının da korunmasıdır. Herkeste böyle bir düşünüş biçimini saplamak mümkün olmasa dahi herkesin hırsızı "suçlu" olarak nitelendirdiğine tanık oluruz. Böylece hırsızın eylemi hakkında bir yargıya varılmış olur ve bu da "suç" kavramı ile ifade edilir.
Şimdi şöyle bir durumla karşı karşıya bulunuyoruz: Bir suç bana zarar vermediği gibi benimle ilgili başka kimselere de en ufak bir zarar vermiyorsa bile, ben gene de ona karşı tavır alırım. Neden? Çünkü ben ahlâklı olmaktan yanayım ve ahlâklılık fikri ile doluyum; ahlâklılığa ters düşen her şeye karşı savaşırım.
Örneğin Proudhon, hırsızlığı nefret edilecek bir suç olarak kabul ettiğinden, "mülkiyet hırsızlıktır" tümcesiyle mülk sahibi olmaya "cürüm" damgası vurmuştur. Din savunucularının bakış açısına göre de hırsızlık suç sayılır ya da en azından bir kabahat olarak kınanır.
Yorum Gönder